1-  هدف:

افتراق انتروباكتریاسه ها، افتراق بین گونه های بروسلا، شناسایی گونه های مهمی نظیر كورینه باكتریوم اوره آ لیتیكوم ، هلیكوباكترپیلوری ، تشخیص مخمرهای كپسولدار و به عنوان یك تست  اضافی برای تشخیص بعضی كوكوباسیل های گرم منفی

 

2-  اساس آزمایش:

اوره آز آنزیمی است كه بعضی از ارگانیسم ها آن را تولید كرده و اوره را به دی اكسید كربن، آب و آمونیاك هیدرولیز می كنند. آمونیاك در محلول به كربنات آمونیوم تبدیل شده و باعث قلیایی شدن محیط و بالا رفتن pH می شود.

 

3- نمونه اولیه:

كشت 24 – 18 ساعته از ارگانیسم مورد نظر

 

4-  مواد و تجهیزات مورد نیاز:

محیط كشت مایع نظیر  Stuarts urea broth   یا محیط كشت آگار مانند  Christensens urea Agar

 

5-  مراحل انجام كار: 

5-1 ) محیط كشت Broth یا سطح شیبدار محیط كشت جامد را با مقدار نسبتاً زیادی از كلنی های ایزوله تلقیح می كنیم.

5-2                  ) هر دو لوله محیط كشت را با در پیچِ شل به مدت 48 ساعت تا هفت روز در  0C  35 انكوبه می نماییم. ارگانیسم هایی كه اوره را سریع هیدرولیز می كنند، در عرض 2-1 ساعت واكنش مثبت می دهند و سویه هایی كه كمتر فعالند، به 3 روز یا بیشتر انكوباسیون نیاز دارند.

5-3                  ) واكنش ها بدین صورتند :

a. اوره Broth :

-  ایجاد رنگ قرمز نشان دهنده واكنش قلیایی و هیدرولیز اوره می باشد.

.b اوره آگار:

-       سوش های اوره آز مثبت سریع : ایجاد رنگ قرمز در تمام محیط

-       سوش های اوره آز مثبت ضعیف : ایجاد رنگ قرمز ابتدا فقط در سطح و بتدریج در عمق لوله

-       سوش های اوره آز منفی : محیط كشت به رنگ اولیه خود باقی می ماند.

 

 

 

 

 

 

6-  برنامه  QC :

هر batch   جدید از محیط كشت باید با ارگانیسم های كنترل مثبت و منفی تست شود.

سوش كنترل مثبت:          Proteus sp        

  سوش كنترل مثبت ضعیف:  Klebsiella sp

  سوش كنترل منفی        :  E. coli  

 

توجه: 

باید به اهمیت تفاوت محیط كشت اوره Broth و اوره آگار توجه شود. از آنجا که اوره Broth حاوی مقدار زیادی از بافر نمك های فسفات با 8/6 = pH می باشد برای از بین بردن اثر بافر باید مقدار نسبتا زیادی آمونیاک توسط باکتری ایجاد شود تا pH محیط به بالای 8 برسد و تغییر رنگ ایجاد شود.

محیط اوره آگار حاوی مقدار كمتری بافر نسبت به اوره Broth می باشد و پپتون و گلوكز دارد. این محیط غنی بوده و رشد بسیاری از باكتری هایی را كه نمی توانند در اوره براث رشد كنند، افزایش می دهد. از طرفی کم بودن مقدار بافر در اوره آگار اجازه می دهد كه مقدار كم آمونیاك حاصل از هیدرولیز اوره توسط باكتری های اوره آز ضعیف، مشخص شود. باكتری هایی كه اوره آز كمی ایجاد می كنند مثل گونه هایی از كلبسیلا و آنتروباكتر و بروسلا در محیط اوره آگار، تست می شوند.